گنوسیس و زیست (Zisk) روز یکشنبه چارچوبی را برای همسویی زیرساخت‌ها در اکوسیستم اتریوم پیشنهاد کردند و ایجاد یک «منطقه اقتصادی» را راهی برای رفع موانع و محدودیت‌های مرتبط با شبکه‌های مقیاس‌پذیری لایه ۲ توصیف کردند.

اگرچه برخی نگرانند که شبکه اتریوم به دلیل شبکه‌های لایه ۲ که فعالیت کاربران را تفکیک می‌کنند، به طور فزاینده‌ای تکه‌تکه می‌شود، فردریکه ارنست، هم‌بنیانگذار گنوسیس، و جوردی بایلینا، هم‌بنیانگذار زیست، اعلام کردند که آنها بر روی زیرساخت مشترک به عنوان یک راه‌حل بالقوه شرط‌بندی می‌کنند.

بر اساس یک بیانیه مطبوعاتی، در منطقه اقتصادی اتریوم (EEZ)، شبکه‌های لایه ۲ این فرصت را خواهند داشت که در یک محیط مشترک فعالیت کنند. گنوسیس و زیست گفتند که این امر می‌تواند از انجام کارهای تکراری توسط پروژه‌ها جلوگیری کرده و در عین حال تجربه کاربران را بهبود بخشد. آنها افزودند که به طور پیش‌فرض، کاربران برای پرداخت هزینه‌های تراکنش از اتریوم (ETH) استفاده خواهند کرد.

این ابتکار توسط بنیاد اتریوم به طور مشترک تامین مالی می‌شود، که نشان می‌دهد این سازمان غیرانتفاعی که به موفقیت بلندمدت اتریوم اختصاص دارد، علاقه‌مند به پیشبرد فناوری است که رابطه بین شبکه اصلی اتریوم و جایگزین‌های لایه ۲ را تغییر شکل دهد.

برای شبکه‌هایی که در EEZ فعالیت می‌کنند، قرار است تراکنش‌ها در سراسر شبکه‌های مختلف لایه ۲ و خود شبکه اصلی اتریوم اجرا شوند. هدف این ویژگی ایجاد یک محیط اجرایی یکپارچه است که در آن شبکه‌های لایه ۲ مانند جزایر جدا افتاده عمل نکنند. گنوسیس و زیست خاطرنشان کردند که داشتن زیرساخت مشترک، اصطکاک فنی و خطر را کاهش می‌دهد.

ارنست در بیانیه‌ای گفت: «هر لایه ۲ جدید یک سیلو است که گسترش یکپارچه و بازگرداندن ارزش به شبکه اصلی اتریوم را دشوارتر می‌کند. EEZ برای انجام کاری برعکس طراحی شده است.»

سال‌هاست که جامعه اتریوم، شبکه‌های لایه ۲ را به عنوان راهی برای افزایش ظرفیت تراکنش و کاهش هزینه‌ها در اولویت قرار داده است، با این حال، بیس و آربیتروم به عنوان نمونه‌های برجسته ظاهر شده‌اند. اما ویتالیک بوترین، هم‌بنیانگذار اتریوم، ماه گذشته خواستار تغییر شد و استدلال کرد که پروژه‌هایی که بر سر عدم تمرکز مصالحه می‌کنند، امتداد واقعی اکوسیستم آن نیستند.

بسیاری از شبکه‌های لایه ۲ دارای آنچه به عنوان مرتب‌سازهای متمرکز شناخته می‌شوند، هستند. بر اساس این طراحی، یک طرف معمولاً مسئول دسته‌بندی و پردازش تراکنش‌ها خارج از زنجیره است، قبل از اینکه آنها به شکل نهایی خود به شبکه اصلی اتریوم ارسال شوند.

برخی پروژه‌ها مرتب‌سازهای متمرکز را برای اهداف رعایت مقررات ضروری می‌دانند. با این حال، انتقاد فزاینده‌ای در جامعه اتریوم وجود دارد که آنها نگهبانانی ایجاد می‌کنند، در حالی که از طریق کارمزدها به شیوه‌ای درآمد کسب می‌کنند که به نفع شبکه زیربنایی نیست.

اگرچه شبکه‌های لایه ۲ امنیت خود را از شبکه اصلی اتریوم به ارث می‌برند، اما ممکن است توکن خود را به عنوان تنها راه برای پرداخت هزینه‌های تراکنش ایجاد کنند. از این جهت، EEZ — که «ایزی» تلفظ می‌شود — شبکه‌های لایه ۲ را مجبور می‌کند از این مسیر صرف‌نظر کنند.

گنوسیس و زیست دامنه EEZ را از نظر تامین مالی فاش نکردند، اما قصد دارند مشخصات فنی را در هفته‌های آینده به اشتراک بگذارند. علاوه بر این، آنها اتحادیه EEZ را معرفی کردند که شامل چهره‌های برجسته دیفای مانند آوی (Aave) و متخصص توکن‌سازی سهام، XStocks، می‌شود.

در بیانیه مطبوعاتی، بایلینا از زیست اشاره کرد که EEZ از اثبات‌های دانش صفر (zero-knowledge proofs) استفاده خواهد کرد، شکلی از رمزنگاری که کارشناسان می‌گویند هسته اصلی پذیرش آن توسط وال استریت است. گنوسیس که در سال ۲۰۱۵ تاسیس شد، زمانی که اثبات‌های دانش صفر مفهومی بودند، به اکوسیستم اتریوم کمک می‌کرد.

سال گذشته، بنیاد اتریوم اعلام کرد که با تامین مالی هدفمند، بیشتر در حمایت از امور مالی غیرمتمرکز و حریم خصوصی در اتریوم مشارکت خواهد کرد. در آن زمان، آنها خاطرنشان کردند که چگونه «سیستم‌های موجود اغلب فشارهای ظریفی اعمال می‌کنند که فضای طراحی را محدود می‌کند.»