قانون‌گذاران دلاور قانونی را معرفی کرده‌اند که یک چارچوب نظارتی جامع برای صادرکنندگان استیبل‌کوین‌های پرداخت ایجاد می‌کند، زیرا ایالت‌ها خود را برای رقابت بر سر شرکت‌های دارایی دیجیتال تحت قوانین فدرال آماده می‌کنند.

قانون استیبل‌کوین‌های پرداخت دلاور، که سه‌شنبه معرفی شد و به عنوان لایحه سنای ۱۹ شناخته می‌شود، الزامات صدور مجوز، ذخیره، نگهداری و افشا را برای شرکت‌هایی که استیبل‌کوین‌ها را برای ساکنان ایالت صادر می‌کنند، ایجاد خواهد کرد.

در صورت تصویب، این اقدام نقش دیرینه دلاور را به عنوان مرکزی برای قوانین شرکتی و مالی تقویت می‌کند و به طور بالقوه آن را به یک حوزه قضایی ترجیحی برای صادرکنندگان استیبل‌کوین تبدیل می‌کند که به دنبال نظارت در سطح ایالت به جای منشور فدرال هستند.

استیبل‌کوین‌های متصل به دلار در حال حاضر حدود ۳۰۵ میلیارد دلار در گردش جهانی دارند که اکثریت قریب به اتفاق آنها به دلار آمریکا وابسته است. استاندارد چارترد پیش‌بینی می‌کند که این بخش به طور قابل توجهی رشد کرده و تا پایان سال ۲۰۲۸ به بیش از ۲ تریلیون دلار خواهد رسید.

و این رقم می‌تواند فراتر از پایان دهه نیز افزایش یابد، زیرا قوانینی که اکنون در قوانین ایالات متحده تثبیت شده‌اند، راهی مشخص برای گسترش شرکت‌ها فراهم می‌کنند.

پیشنهاد سه‌شنبه به گونه‌ای طراحی شده است که در کنار قانون فدرال راهنمایی و ایجاد نوآوری ملی برای استیبل‌کوین‌های آمریکا، معروف به قانون GENIUS، که در ژوئیه سال گذشته به تصویب رسید، عمل کند.

آن قانون یک چارچوب ملی برای تنظیم استیبل‌کوین ایجاد کرد و به صادرکنندگان دارای مجوز ایالتی اجازه می‌دهد تا تحت نظارت ایالتی فعالیت کنند، مشروط بر اینکه رژیم ایالتی «اساساً مشابه» با استانداردهای فدرال تلقی شود.

این لایحه به صراحت ایالت را برای بهره‌برداری از این ساختار قرار می‌دهد، با عباراتی که ادعا می‌کند دلاور «علاقه‌ای قوی به ایجاد یک چارچوب نظارتی برای استیبل‌کوین‌های پرداخت دارد که رقابتی، حامی مصرف‌کنندگان و سازگار با چارچوب فدرال باشد.»

این قانون همچنین صادرکنندگان استیبل‌کوین را ملزم می‌کند که ذخایر خود را حداقل به صورت یک به یک با استفاده از وجه نقد، سپرده‌های بانکی و اوراق خزانه‌داری کوتاه‌مدت ایالات متحده حفظ کنند، گزارش‌های ماهانه ذخایر را منتشر کرده و درخواست‌های بازخرید را در چارچوب زمانی مشخص شده برآورده کنند.

صادرکنندگان ملزم به اخذ یکی از چندین مجوز خواهند بود، از جمله مجوز صادرکننده استیبل‌کوین پرداخت یا مجوز ارائه‌دهنده خدمات دارایی دیجیتال.

این لایحه همچنین صادرکنندگان را از پرداخت سود بر روی استیبل‌کوین‌ها منع می‌کند، مگر اینکه قانون فدرال اجازه دهد، که بازتاب‌کننده بحث گسترده‌تر سیاستی در واشنگتن است که آیا استیبل‌کوین‌ها باید بیشتر شبیه به سپرده‌های بانکی عمل کنند یا ابزارهای پرداخت.